Сажетак
У раду се указује на то да Хајдегерова перспектива промишљања доминације технике у индустријском капитализму излази из уобичајеног оквира проблематизовања. Према Хајдегеру цивилизацијска странпутица техничког модела света је у редукцији мишљења на његову инструменталну улогу махиновања и прерачунавања. Као што планета Земља и њена атмосфера постају сировине унутар технолошког дискурса реалности тако и човек постаје људски материјал који се одређује за претпостављене циљеве. Захваљујући даљнем необузданом развоју технологија суочени смо данас са новом мутацијом капитализма, опасном по човека као и претходни облици капитализма. Реч је о надзорном капитализму, трансформисаном капиталистичком поредку насталом открићем бихевиоралног вишка. Надзорни капитализам полаже право на људску природу као нови робни изум. Данас се суштина самог човека отима за потребе тржишног пројекта новог века.

